Getuigenis: ‘Mijn leven werd bepaald door angst, depressie en minderwaardigheid. Het voelde dat ik het zo verbruid had, dat zelfs God mij niet meer wilde. Omdat ik het idee had dat dit wel een goed idee zou zijn, stapte ik binnen bij de bevrijdingsconferentie. Het moment dat ik de drempel passeerde, kreeg ik een drukkende hoofdpijn. Ik moest mijn ogen sluiten en mijn hoofd vasthouden.

Iemand van het gebedsteam legde haar hand op mijn hoofd en iets in mij leek te exploderen. Ik voelde me ineens zweven in een plaats vol liefde en genezing. Weer ‘down to earth’ was de hoofdpijn verdwenen. Alsof een strakke band om mijn hoofd is weggehaald en ik helder kan nadenken. Ik heb geen enkele depressieve of destructieve gedachte meet gehad. Gevoelens van angst en minderwaardigheid zijn weggevaagd. De naam van Jezus doet mijn ogen oplichten als een verliefde puber. Het is een prachtig begin waar ik vol dankbaarheid van aan het genieten ben.’