‘Laatst was ik voor de vierde keer bij een bevrijdingsconferentie,’ schrijft Sabine. ‘Deze keer kwam ik om tot steun te zijn voor de mensen die ik had meegenomen. Door de jaren heen heeft God me steeds weer meer bevrijd en nu was het goed. Ik mocht God danken dat Hij me zover had gebracht. Wat is God goed voor me geweest.
 
Emotioneel en geestelijk stabiel heb ik de conferentie mogen meemaken. Voorheen moest ik altijd enorm huilen en merkte ik dat er van alles in mij zich verzette. Maar nu mag ik een zegen zijn voor mijn naasten en Gods liefde uitdelen. Ik hoef niet meer te ontvangen; ik mag nu weggeven. Ik dank God voor alles wat Hij heeft gedaan en nog doet.’