Een bezoeker van het vorige Vrij Zijn Weekend mailde ons het volgende getuigenis: ‘Ik ben drieëndertig jaar en heb een coördinatiestoornis. Het is een progressieve, maar geen dodelijke ziekte. Helaas gaat mijn loopvermogen langzaam achteruit en zal ik me met hulpmiddelen moeten verplaatsen. Ik ben bij verschillende genezingsdiensten geweest, heb een positieve insteek en wil niet dat de ziekte mij berooft van de mooie dingen in het leven.

Tijdens het Vrij Zijn Weekend is er ook voor me gebeden en ik voelde een rust over me heen komen, alsof iemand zei: ‘Het is goed. Wandel met Mij mee. Ik zal je door dit dal leiden.’ Ik begon te zweten en kreeg hoofdpijn. Na het gebed moest ik even een paar minuten gaan zitten, want dit ik had ik nog nooit gevoeld. De ziekte is niet over, maar ik ben ervan overtuigd dat Jezus met me meegaat, zoals Psalm 23 zegt: ‘Al gaat mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij.’